20 mei 2014

HUILBOEKEN Review: The Fault in our Stars, Looking for Alaska, de Divergent trillogie

Foto van WeHeartIt
Helleuu! Het laatste artikel dat ik schreef voordat ik tijdelijk stopte met bloggen, ging over lezen en boeken. Oké, officieel ging het over mijn 'leeslijstje' maar daar gaat het nu eigenlijk niet om :P. Ondertussen heb ik bijna alle boeken die ik op dat lijstje had staan uit :). Dus ik dacht... misschien wordt het eens tijd voor een book review! Ik heb besloten om in dit artikel The Fault in our Stars en Looking for Alaska van John Green te reviewen en de Divergent trillogie van Veronica Roth.




Dit boek is in de laatste paar maanden echt ontzettend gehyped (tot mijn grote irritatie ^-^). Sorry ik vind het gewoon altijd ontzettend irritant als een boek dat je al heel lang kent opeens door iedereen gelezen wordt.(haha so hipster kuch kuch)(ugh waarom zeg ik altijd van die rare dingen). In ieder geval, om maar even bij het onderwerp te blijven: mijn verwachtingen van dit boek waren superhoog. Dit kwam o.a. ook door het hypen eigenlijk :). Dusja... ik begon meteen te lezen.

The Fault in Our Stars is een boek over twee tieners met kanker maar het gaat niet over kanker, dat is  hoe Shailene Woodley (actrice die de hoofdrol speelt in de film) dit boek beschreef. En eerlijk gezegd ben ik het daar ook mee eens. Ik vind persoonlijk dat de achterkant van dit boek, het boek helemaaaaal niet goed beschrijft. Het klinkt nu net als een ontzettend zielig en treurig verhaal (aan de ene kant is het dat ook wel). De moraal van dit verhaal (DAT RIJMT!) is juist dat je moet proberen zoveel mogelijk van je leven te maken, hoe erg het je ook tegen zit. Oké voordat ik te veel prijs geef zal ik eerst even een samenvatting geven.

Hazel heeft kanker en is terminaal (ze zal dus niet meer beter worden), eigenlijk bestaat haar leven vooral uit reality tv, ziekenhuisbezoekjes en een groep voor kinderen met kanker waar ze naartoe moet van haar moeder. Bij die groep komt ze Augustus tegen, een jongen van haar leeftijd die anders is dan anderen. Augustus is verliefd op Hazel, maar Hazel heeft maar een droom: de auteur van haar favoriete boek ontmoeten om te weten hoe het afloopt. 

(Oké, ik ben echt ontzettend slecht in het schrijven van samenvattingen... SORRY!)
Ik heb een half uur gehuild door dit boek. EEN HALF UUR (Mockingjay staat trouwens op één met mijn lijstje huilboeken met 40 minuten). Ik las het in het Engels omdat ik vind dat dat een soort echter gevoel geeft, en dit boek heeft me echt geraakt zou ik zeggen. John Green zijn schrijfstijl vind ik heel erg fijn lezen alhoewel hij soms wel redelijk lastige worden gebruikt. Ik vind het ook erg leuk dat ze op een gegeven moment in dit boek (spoilers, selecteer het volgende stukje als je bereid bent een spoiler te lezen. Dit gebeurt rond halverwege het boek en is redelijk obvious trouwens) naar Amsterdam gaan. Het is heel erg interessant om over Amsterdam te lezen, het boek is namelijk door een Amerikaan geschreven. Het is grappig hoe dingen die wij vanzelfsprekend vinden (grachten, fietsen) voor hun heel erg speciaal zijn. Ik vond dit boek echt ontzettend mooi, dus ik zou het ook zeker aanraden. Zorg er wel voor dat je pagina 256 in je eentje leest. Toen begonnen de tranen bij mij namelijk. (De film van dit boek komt trouwens in juni uit met in de hoofdrol Ansel Elgort en Shailene Woodley). 
Jaaaay nog een John Green boek! Ik kreeg Looking for Alaska eigenlijk omdat in Engeland de regel: 'Tweede boek, halve prijs' heel vaak geld. Maar uiteindelijk vond ik dit boek eerlijk gezegd supermooi en ook deze heeft me laten huilen. (Ugh, nu klink ik als zo'n ontzettende softie maar dat is helemaal niet zo :p, ik huil normaal nooit om boeken). Ik zal even een samenvatting geven over dit boek:

Miles  is een redelijk saaie jongen, totdat hij naar een kostschool gaat en Alaska Young ontmoet. Miles is op slag verliefd op Alaska maar Alaska is erg onstabiel. Dan gebeurt er iets afschuwelijks.
Dit boek staat op nummer 3 van mijn huillijst met 20 minuutjes. Dat is nog redelijk :P. Deze boeken heb ik trouwens allemaal uitgelezen rond twaalf uur/één uur 's nachts, als ik eigenlijk moet slapen en mijn gedachtes opeens aan allemaal zielige dingen gaan denken, vandaar de absurde huiltijden ha-ha. Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel moeilijk in dit boek kwam. Ik vond Miles een beetje een irritant karakter eerlijk gezegd. Wat je vanaf het begin opmerkt is dat de hoofdstukken aftellen. De titel van elk hoofdstuk is namelijk een aantal dagen, en die dagen worden er steeds minder. Totdat je bij de 'climax' van het verhaal komt en de dagen beginnen op te tellen. Het duurde wel even, maar toen ik eenmaal op een kwart van het boek was begon ik er steeds meer plezier in te krijgen (totdat het mijn hart eruit rukte en mij emotioneel onstabiel maakte, oké dat ook weer niet). Ik moet eerlijk zeggen dat ik dit boek misschien nog wel mooier vind dan the Fault in Our Stars, dat is een redelijk onpopulaire mening haha.
Als je Insurgent en Divergent nog niet uit hebt, dan zou ik niet verder lezen. Dit is namelijk het derde deel van de Allegiant trillogie, alhoewel dit review over de hele serie gaat. Helaas kon ik het eerste boek van de serie niet op de foto zetten aangezien ik dat momenteel uitgeleend heb (iedereen wilt telkens mijn boeken lenen omdat ik een hele collectie begin te krijgen, na twee weken vraag ik €2,- per week haha... ik vind het altijd naar als ik een leeg plekje op de boekenkast heb staan). Dus heb ik het derde deel van de trillogie op de foto gezet.

De Divergent trillogie vertelt het verhaal van Tris, een meisje dat leeft in een stad waarin de samenleving is opgedeeld in facties. Alle jongeren moeten op een specifieke leeftijd een test doen waaruit blijkt bij welke factie ze het beste passen. Maar Tris past niet bij één factie, maar bij drie. Ze is Divergent, en dit is ontzettend gevaarlijk. 

Ik vond Divergent (het eerste deel van de serie) een ontzettend leuk boek, ik vond het een goed plot alhoewel ik het wel lastig vind om niet te zeggen dat het wel een beetje op The Hunger Games lijkt (maarja... in mijn ogen lijk alles op the Hunger Games). Het tweede deel van de serie (Insurgent) vond ik ontzettend leuk, maar wel al iets minder. Maar toen kwam ik bij het derde deel. Ik wil niet al te negatief zijn maar ik moet eerlijk zeggen dat dit deel mij ontzettend maar dan ook echt ONTZETTEND heeft teleurgesteld. Veronica Roth legt midden in het boek opeens ontzettend veel uit, een beetje teveel uitleg om meteen te verwerken. Ook maakt dat het niet zo spannend meer, omdat je halverwege het boek opeens al weet wat er aan de hand is. Eerlijk gezegd vond ik het einde een beetje stom, alhoewel ik het wel begrijp. Ik zou eigenlijk willen zeggen: lees alleen Divergent en Insurgent maar dat lijkt me dan eigenlijk ook niet zo handig, haha.

Stay beautiful, because you are. xMarije

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wij raden deze artikelen aan:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...