26 feb. 2013

Ojaa. Verhaal.

Na mijn blogpost kwam ik weer achter iets wat ik een tijdje geleden had beloofd, een verhaal posten. Ik ben bezig met een boek. Ik kan nog niet veel verklappen, maar het begint zo:


Ik lag zwetend in mijn bed. Het waren de laatste paar weken voor de zomervakantie dus het was vreselijk warm in mijn zolderkamer. Ik had de dikke dekens al van me afgeslagen en vervangen door een simpel wit bedlaken. Ook had ik mijn shirtje uitgedaan waardoor ik nu slechts in een wit hemdje en shorts sliep. Ik keek op mijn wekker, de rode, lichtgevende cijfers vertelden mij dat het half drie ’s nachts was. Ik moest morgen om half negen op school zijn, daarvoor moest ik om kwart over zeven opstaan. Ik had een droom gehad waardoor ik wakker werd. Een droom met bloed, tranen en verdriet. Het gezicht van Yara, met bloed en een vreemde duistere waas over haar witte lichaam. Ik kon het beeld niet kwijt raken. Ik had maar twee vriendinnen waarvan Yara mijn beste vriendin was. Het was niet dat ik daar ongelukkig door was.  Yara en Kim waren geweldig. Ik sloot voorzichtig mijn ogen. 10...9...8... ik telde totdat ik ze weer open mocht doen. Ik zag altijd dingen in het donker, ik verbeelde het me, maar het maakte me toch bang. Ik bleef mijn ogen telkens 10 seconden sluiten, maar het hielp niet. Ik heb die hele nacht niet geslapen.

Toen ik het lampje boven mijn bed aanknipte voelde ik de vreselijke moeheid al. Mijn ogen konden zich bijna niet openen en mijn benen voelden als ijzeren staven. Ik sloeg de witte bedlaken van me af en sloeg mijn benen over de rand. Ik stond voorzichtig op en liep naar mijn antieke, witte kledingkast. Ik haalde er een hemdje en een spijkershort uit. Het kostte me moeite om ├╝berhaupt op mijn benen te blijven staan. Ik strompelde terug naar mijn bed en ging met een zucht zitten. Als het aankleden al een hel was, hoe zou de rest van de dag worden?

Toen ik mijn kleren aanhad en langzaamde  trap afliep was er nog niemand beneden. Ik knipte de keukenlampen aan en bekeek het landelijk ingerichte kamertje. Ons huis was over het algemeen niet groot, maar het was thuis. Mia, mijn kat vleide zich tegen me aan en ik kietelde achter haar oortje. Ik tilde haar op en drukte haar warme lijfje tegen mijn borst. Het voelde veilig samen met haar. Ik drukte mijn lippen op haar hoofdje en liep naar het keukenkastje waar we haar brokjes in bewaarden. Ik legde er wat in het plastic bakje waar ik ‘Mia’ op had geschilderd. Ze begon meteen luidruchtig te eten.

Ik ontbeet alleen met mijn zusje. Ik had geen vader meer, hij was twee jaar geleden overleden bij een vliegtuigongeluk. Hij rees heel veel voor zijn werk. Het was logisch dat het op een dag mis zou gaan. Ik miste hem nog elke dag. Mijn moeder was naar werk, ze was verpleegster en moest iedere dag om zeven uur op haar werk zijn. Ik zag haar pas weer ’s avonds om vijf uur. Mijn zusje heette Ellie en ze was negen. Ik hoorde haar zachte voetstappen op de trap en haar verschijning gaf me meteen een glimlach om mijn lippen. Haar blonde krulletjes veerden om haar donkere, blauwe ogen. Ze omhelsde me vluchtjes en ik gaf haar een kus op haar voorhoofd. ‘Goeiemorgen Lau’ zei ze met een vrij hoge stem. Ik knikte naar haar en stond meteen op om een kop thee voor haar te maken. Ikzelf dronk in de ochtend alleen een kop koffie. Veel mensen vinden me te jong voor koffie, ikzelf niet. De waterkoker borrelde toen ik hem aanzette. Ellie begon te ratelen over school terwijl ik me afzonderde en nadacht. Dat deed ik vaak, vaker dan het gewone meisje van 13. De piepende waterkoker bracht me weer bij zinnen en ik schonk wat in een mok. Met een theezakje ging ik er doorheen en ik deed er twee klontjes suiker en een scheutje melk bij. Ik zette de geruite, kitscherige beker voor Ellie op tafel. Ik ging naast haar zitten terwijl Mia bij me op schoot kwam. Ik aaide haar terwijl ik aan mijn koffie nipte. Na tien minuutjes stond ik op en legde de bekers en Ellie’s bordje in de gootsteen. Ik liep de trap op en pakte mijn borstel. Ik borstelde mijn bruine haren die steeds langer leken te worden. Ik deed ze in een eenvoudige, slordige staart en bekeek mezelf in de spiegel. Mijn haar was stijl, met een slag aan de onderkant. Het was bruinkleurige met wat blonde plukjes. Ik had lichtblauwe ogen die met wat eyeliner of mascara bijna wit leken. En ik had wat sproetjes en moedervlekjes op mijn gezicht. Ik lachtte verlegen naar het meisje in de spiegel. Ik liet de kraan lopen en ging met de elektrische tandenborstel ruw over mijn tanden. Na twee minuten spuugde ik de vloeistof uit mijn mond en dronk een slokje water.



xxxMarije 

1 opmerking:

  1. Omg Marije!!! Hoe cool!:-) maak dat verhaal maar snel af, want dan ben ik de eerste die het WIL lezen!
    Xxxx zie je morguuhh M. XD

    BeantwoordenVerwijderen

Wij raden deze artikelen aan:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...